• liderzy.nj@gmail.com
admin      -

Przymierze


       PRZYMIERZE          

WSPÓLNOTY ODNOWY ŻYCIA CHRZEŚCIJAŃSKIEGO

NOWE JERUZALEM

I. CHARAKTER I CEL

JEZUS CHRYSTUS, NASZ PAN I ZBAWICIEL, odchodząc z tego świata, pozostawił nam nie podlegające przedawnieniu wezwanie do miłości: „Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłować” (J 13,34-35).

WEZWANI DO MIŁOŚCI

  1. Ta miłość nie jest ani uczuciem, ani przejściowym wzruszeniem, ale polega na ciągłej uwadze skierowanej ku drugiemu człowiekowi. Miłość zaangażowana odpowiada na wołanie bliźniego i usiłuje zaradzić jego najgłębszym potrzebom: współczuje i nosi brzemiona (por. DA 8). Miłość jest siłą, która jednoczy. Kochać to spodziewać się i pragnąć tego samego, to podzielać tę samą wizję i ten sam ideał, mieć „jedno serce i jednego ducha skierowane ku Bogu” (RA 1,2).

  2. Dzisiaj, w dobie pogłębiającego się zagubienia i dezorientacji, w świecie pełnym chaosu i walki, pragniemy żyć zgodnie z Bożym wezwaniem. Od egoizmu, którego uczy świat, chcemy przechodzić do miłości, której w tym świecie – żyjącym bez Boga – nie ma (por. 1J 5,19). Nie chcemy żyć w iluzji człowieka, który choć przyglądał się sobie w lustrze, jednak po odejściu od niego szybko zapomniał kim był (por. Jk 1,23-24). Pragniemy zrezygnować z fałszywego poczucia bezpieczeństwa jakie daje „nie przyglądanie się sobie samemu”. Oto nasi bracia i siostry, ci z którymi decydujemy się żyć w bliskiej relacji – jako członkowie tej samej Wspólnoty – oni są tym zwierciadłem, w którym odbija się cała prawda o nas, władni dać prawdziwe świadectwo o naszej miłości. Stąd powtarzamy za św. Janem Apostołem: „Jeśliby ktoś mówił: «Miłuję Boga», a brata swego nienawidził, jest kłamcą, albowiem kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi” (1J 4,20).

PRAGNIEMY ŻYĆ WE WSPÓLNOCIE

  1. Wierzymy, że model życia wspólnotowego, który obraliśmy, nie jest jedynie ludzkim wymysłem, ale pochodzi z samej głębi Bożego Serca i jest wyrazem Jego woli względem nas, wierzących. Przekonanie to opieramy na biblijnym świadectwie Dziejów Apostolskich oraz na bogatej w tym względzie Tradycji Kościoła. Czytamy bowiem: „Ci wszyscy, co uwierzyli przebywali razem i wszystko mieli wspólne. Sprzedawali majątki i dobra i rozdzielali je każdemu według potrzeby. Codziennie trwali jednomyślnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, przyjmowali posiłek z radością i prostotą serca. Wielbili Boga, a cały lud odnosił się do nich życzliwie, Pan zaś przymnażał im codziennie tych, którzy dostępowali zbawienia” (Dz 2,44-47). Podobnie jak wtedy, także i dzisiaj wolą Bożą jest, aby każdy wierzący był aktywnym członkiem Kościoła, tak dla jego budowania, jak i dla własnego, prawidłowego wzrostu. „Żyjąc prawdziwie w miłości sprawmy, by wszystko rosło ku Temu, który jest Głową ku Chrystusowi. Z Niego całe Ciało zespalane i utrzymywane w łączności, dzięki całej więzi umacniającej każdy z członków stosownie do jego miary przyczynia sobie wzrostu dla budowania siebie w miłości” (Ef 4,15-17).

  2. Abyśmy mogli wzrastać w wierze, potrzebujemy siebie nawzajem. Samotny chrześcijanin jest jak latorośl oddzielona od winnego krzewu, z którego czerpie życie (por. J 15,5) – jego byt jest zagrożony! Do pełnego poznania Syna Bożego możemy dojść tylko razem (por. Ef 4,11-13). Jedynie we wspólnocie wierzących możliwy jest postęp ku dojrzałości, do której jesteśmy powołani, abyśmy już nie byli chwiejni i niestali (por. Jk 1,6-8), ale mocni w Panu (por. Ef 6,10). Wspólnota jest Bożym miejscem na naukę pokory (por. Rz 12,3), łagodności i cierpliwości (por. Ef 4,2), szacunku i życzliwości (por. Rz 12,10), gościnności (por. Rz 15,7) i służby (por. Ga 5,13); miejscem, gdzie będziemy zachęcani (por. 1Tes 5,11), ale i napominani w miłości (por. Kol 3,16), gdzie otrzymamy pomoc w trudnościach, ale i sami będziemy pomagać (por. Ga 6,2). Tak postępując wydamy dobre owoce, gdyż przeznaczeni jesteśmy na to, aby dać dobre świadectwo. Najwyższym jego wyrazem będzie nasza wzajemna miłość (por. J 13,35) i jedność (por. J 17,20-23).

POWOŁANI PRZEZ BOGA

  1. Wspólnota „Nowe Jeruzalem” powstała jako odpowiedź na łaskę rekolekcji w Paray le Monial i spotkań modlitewnych, odbywających się regularnie i nieprzerwanie w kościele p.w. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Krakowie od września 1992 roku.

  2. Jeruzalem Nowe (por. Ap 21,2-9), od którego zaczerpnęła nazwę Wspólnota, to biblijny obraz uwielbionego Kościoła końca czasów; „przybytek Boga z ludźmi i Oblubienica, Małżonka Baranka” (por. Ap 21,9). Tym miejscem przebywania Boga, oświetlonym Jego chwałą pragniemy być – jak i cały Kościół – już teraz.

  3. Jako Wspólnota „Nowe Jeruzalem” chcemy – w pierwszej kolejności – szukać bliskiej relacji z Bogiem, który jest naszym Ojcem i kocha nas bezwarunkową miłością. Zaraz potem pragniemy świadczyć miłość sobie nawzajem, jako że jesteśmy członkami tego samego Ciała Jezusa Chrystusa, którym jest Kościół (por. 1Kor 12,27). Wreszcie chcemy głosić prawdę o Bożej miłości innym, a przez własne świadectwo stwarzać w tym świecie nową rzeczywistość – Królestwo Boże, które jest już teraz pośród nas (por. KK 5).

    Szczególnie czujemy się powołani przez Boga do:

    a/ uwielbiania Go i głoszenia, iż wielbienie Boga – w codziennym życiu (por. 1Kor 10,31) oraz poprzez szczególne akty modlitwy wspólnotowej – jest zasadniczym celem życia każdego człowieka, który powołany jest do tego, aby żyć na chwałę Bożą (por. 1Kor 10,31).

    b/ zwiastowania Dobrej Nowiny o miłości Boga i łasce odpuszczenia grzechów (por. Łk 24,47-48). Tym właśnie jest ewangelizacja, do której wzywa nas Kościół (por. KK 35).

    c/ posługi, którą jest modlitwa wstawiennicza, co zalecił nam sam Jezus – Uzdrowiciel ludzkiej osoby. Wierzymy bowiem, że właśnie poprzez swój Kościół, Pan pragnie także dzisiaj przynosić uwolnienie z duchowych niemocy, zdrowie w chorobach i nadzieję (por. Mk 16,17-18).

    Postrzegamy tą świętą służbę jako wyraz zaangażowania i owoc modlitwy wszystkich członków Wspólnoty. Jak bowiem czytamy: „On ustanowił jednych apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami dla przysposobienia świętych do wykonywania posługi, celem budowania Ciała Chrystusowego, aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa (…), by wszystko rosło ku Temu, który jest Głową – ku Chrystusowi” (Ef 4,11-13. 15b)

  4. Drogę Wspólnoty i wszelkie jej zaangażowania powierzamy orędownictwu Matki Bożej i całego Kościoła uwielbionego. Szczególnie chcemy czerpać z myśli św. Augustyna oraz wizji życia wspólnotowego, zawartej w jego pismach.

  5. Pośród wielkiej liczby ruchów w Kościele, „Nowe Jeruzalem” odnajduje się w nurcie wspólnot Odnowy w Duchu Świętym i angażuje się w życie Kościoła w ramach swojego charyzmatu.

  6. Wspólnota „Nowe Jeruzalem” dąży do określenia swojego miejsca w Kościele jako prywatne stowarzyszenie wiernych, rządzone przez własnych odpowiedzialnych, w autonomii uznanej przez prawo kościelne (KPK 215, 298-311 i 321-329) zgodnie z normami określonymi w Przymierzu Wspólnoty „Nowe Jeruzalem”, przy pełnym poddaniu swojego życia i działalności pieczy kompetentnej władzy kościelnej (KPK 305 i 321-329).

    II. CZŁONKOSTWO

    WARUNKI CZŁONKOSTWA

  7. Będąc wspólnotą katolicką, gromadzimy jedynie tych wierzących, którzy przynależą do Kościoła rzymsko-katolickiego i pragną świadomie uczestniczyć w jego życiu. Wyrazem tego jest wymóg odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych poprzez uznanie i przyjęcie Jezusa Chrystusa jako swojego jedynego Pana i Zbawiciela.

  8. Członkostwo w Przymierzu Wspólnoty „Nowe Jeruzalem” poprzedzone jest okresem przygotowawczym, który trwa nie mniej niż 2 lata. Okres przygotowawczy, nazywany dalej Formacją Podstawową, zawiera etapy określone przez wewnętrzne ustalenia. Realizacja formacji dokonuje się za zgodą Pasterza, w porozumieniu z Radą Wspólnoty, pod nadzorem wyznaczonej przez nią osoby odpowiedzialnej, nie koniecznie należącej do Rady Wspólnoty.

  9. Formacja Podstawowa przeznaczona jest wyłącznie dla osób ochrzczonych lub przygotowujących się do chrztu, pozostających w łączności z Kościołem katolickim lub zmierzających do swojej w nim przynależności.

  10. Rozróżniamy dwa rodzaje członkostwa w Przymierzu Wspólnoty „Nowe Jeruzalem”:

    – Członkiem Kandydatem jest osoba pozostająca w okresie przygotowawczym tj. przechodząca Formację Podstawową, w całym okresie jej trwania.

    – Członkiem Zwyczajnym jest osoba, która na mocy w pełni dobrowolnej decyzji, w obecności Pasterza i członków Rady Wspólnoty [liderów] oraz członków Wspólnoty, podczas specjalnie wyznaczonego w tym celu czuwania przed wystawionym Najświętszym Sakramentem, dokonała aktu Podpisania Przymierza.

  11. Członkiem Zwyczajnym Wspólnoty „Nowe Jeruzalem” może zostać osoba dorosła, wg Prawa Kanonicznego i państwowego (tj. ta, która ukończyła 18 lat), ochrzczona w Kościele katolickim, która akceptuje duchowość, treść Przymierza Wspólnoty oraz przeszła okres Formacji Podstawowej i uzyskała akceptację Pasterza oraz Rady Wspólnoty.

  12. Członkiem Kandydatem Wspólnoty „Nowe Jeruzalem” może zostać osoba, która ukończyła 16. rok życia, jest ochrzczona w Kościele katolickim lub do takiego chrztu się przygotowuje oraz akceptuje lub przynajmniej pragnie zaakceptować duchowość oraz treść Przymierza Wspólnoty „Nowe Jeruzalem”.

    AKT PODPISANIA PRZYMIERZA

  13. Ponieważ – zarówno Bóg od nas, jak i my, jedni od drugich – oczekujemy zewnętrznych znaków, które potwierdzałyby naszą wewnętrzną postawę, dlatego akt Podpisania Przymierza, postrzegamy jako świadectwo wewnętrznej zgody na Boże powołanie do uczestnictwa w życiu Wspólnoty i zaufania, iż jej organizacja, struktura i droga jest częścią Bożego planu zbawienia, zarówno dla Wspólnoty jako całości, jak i dla każdego z nas indywidualnie.

  14. Przymierze podpisywane jest na okres 1 roku i podlega corocznemu odnowieniu. Nie odnowienie Przymierza bez uzasadnionej przyczyny (np. choroba lub usprawiedliwiona nieobecność w dniu czuwania) jest równoznaczna z rezygnacją z przynależności do Wspólnoty.

  15. Dla osób, które z obiektywnie usprawiedliwionych przyczyn nie mogły odnowić lub podpisać Przymierza w wymaganym terminie, Rada Wspólnoty wyznaczy inny termin, który umożliwi im dokonanie tego aktu.

  16. Podpisywanie i Odnawianie Przymierza będzie zawierało formułę: „wstępuję do Wspólnoty Nowe Jeruzalem” (lub odpowiednio: „odnawiam decyzję o wstąpieniu …”), a także akt odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych oraz złożenie własnoręcznego podpisu.

  17. Rada Wspólnoty odnawia swoje członkostwo po wygaśnięciu kadencji i złożeniu urzędu, podczas najbliższego specjalnie wyznaczonego w tym celu spotkania.

    CZŁONKOSTWO W MAŁYCH GRUPACH I DIAKONIACH

  18. Do małej grupy dzielenia i diakonii może należeć jedynie członek Wspólnoty „Nowe Jeruzalem”.

  19. Istnieje możliwość czasowej obecności na spotkaniu małej grupy dzielenia osoby nie należącej do niej, jednak wyłącznie za zgodą animatora i członków grupki.

  20. O obecności osób trzecich na spotkaniach diakonii władny jest decydować diakon.

  21. Skład osobowy małych grup dzielenia obowiązuje przez okres 2 lat. Co dwa lata każdy z członków Wspólnoty jest otwarty na zmianę małej grupy. Skład małej grupy zatwierdza Rada Wspólnoty. W szczególnych przypadkach Rada Wspólnoty może postanowić inaczej.

    WYKLUCZENIE ZE WSPÓLNOTY

  22. Wykluczenie ze Wspólnoty „Nowe Jeruzalem” może nastąpić na skutek:

    – publicznego odstąpienia od wiary katolickiej, zerwania wspólnoty kościelnej lub podpadnięcia pod ekskomunikę (por. KPK 316)

    – nie odnowienia Przymierza

    – nieprzestrzegania Przymierza

    Decyzję o wykluczeniu ze Wspólnoty podejmuje Rada Wspólnoty wraz z Pasterzem.

  23. Członkowie, którzy bądź zrezygnowali z przynależności do Wspólnoty, bądź też zostali z niej wykluczeni, jak również spadkobiercy zmarłego członka, nie mogą żądać udziału, ani nie mają żadnego prawa udziału w dobrach Wspólnoty.

  24. Nie jest celem Przymierza wyrokować o tym, czy przekroczenie jego postanowień jest grzechem czy też nie.

III. OBOWIĄZKI CZŁONKA WSPÓLNOTY

  1. Wiara, jeśli nie byłaby połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie” (Jk 2,17). Dlatego nie zaniedbując nic z tego, co miałoby dotyczyć głoszenia Ewangelii słowami, mamy świadomość, iż na całość ewangelicznego przesłania składa się także zaangażowanie praktyczne, tak własnych sił, jak i środków materialnych, a wszystko dla budowania, umacniania i wspomagania Ciała Chrystusa – Kościoła. Pragniemy tym samym słowa popierać czynami, poprzez dzieła miłosierdzia, oraz – o ile zajdzie taka potrzeba – pracę na rzecz Wspólnoty.

  2. Członkowie Wspólnoty „Nowe Jeruzalem” wezwani są do:

  • braterskiej miłości wyrażonej przez pokorną i ofiarną służbę, budującą mowę, postawę wierności, szerzenie pokoju, budowanie zaufania, obdarzanie pociechą, troską o najsłabszych oraz szacunek dla każdej osoby, wzajemne poddanie i przebaczenie

  • nie ulegania postawie krytykanctwa, obmowy, egoizmu

  • uczestnictwa w Eucharystiach wspólnotowych

  • ochotnego uczestnictwa w spotkaniach modlitewnych, a jeśli to możliwe także w czuwaniach

  • uczestnictwa w spotkaniach Wspólnoty

  • uczestnictwa w wydarzeniach, w których Wspólnota będzie oficjalnie brała udział

  • uczestnictwa w wyjazdach rekolekcyjnych Wspólnoty

  • współodpowiedzialności za rozwój Wspólnoty poprzez swobodne przekazywanie swoich myśli Radzie Wspólnoty

  • dbałości o dobre imię Wspólnoty

Niech zachętą będą słowa Listu do Hebrajczyków: „Nie opuszczajmy naszych wspólnych zebrań, jak się to stało zwyczajem niektórych, ale zachęcajmy się nawzajem, i to tym bardziej, im wyraźniej widzicie, że zbliża się dzień” (Hbr 10, 25).

  1. Ponadto:

  1. Członek Kandydat zobowiązuje się, jeśli to tylko możliwe, do:

  • codziennej modlitwy i czytania Pisma Świętego

  • uczestnictwa w katechezach formacyjnych

  • uczestnictwa w spotkaniach małej grupy dzielenia

  • poszukiwania (w 2-gim roku Formacji Podstawowej) konkretnego zaangażowania w życie Wspólnoty w wybranej przez siebie diakonii.

  1. Członek Zwyczajny zobowiązuje się, jeśli to tylko możliwe, do:

  • częstej adoracji Najświętszego Sakramentu

  • codziennej modlitwy uwielbienia i lektury Pisma Świętego

  • uczestniczenia w życiu sakramentalnym Kościoła, najwyżej ceniąc sobie Eucharystię i regularne korzystanie z Sakramentu Pojednania

  • uczestnictwa w spotkaniach małej grupy braterskiego dzielenia się, uświęcenia oraz do wzajemnej troski o siebie w każdym wymiarze życia

  • aktywnego zaangażowania w życie jednej z diakonii działających we Wspólnocie

  • oddawania dziesięciny, której wysokość – zależna od własnych możliwości i obciążeń rodzinnych – ustalona będzie przez członka Wspólnoty i podana do wiadomości diakonowi diakonii finansowej, wyznaczonemu przez Radę Wspólnoty
  • akceptacji i przestrzegania Przymierza Wspólnoty „Nowe Jeruzalem”

  1. Pan Jezus poucza nas ustami św. Pawła: „Bądźcie sobie wzajemnie poddani w bojaźni Chrystusowej! (…) jak Kościół poddany jest Chrystusowi” (Ef 5,21. 24). Ufamy, że jest to prawdziwie tajemnica (por. Ef 5,32) i gwarancja jedności w Kościele (por. KDK 18). Dlatego oczekujemy od każdego członka Wspólnoty uznania i podporządkowania liderom, animatorom i diakonom, w zakresie właściwych im kompetencji, w ramach istniejących we Wspólnocie struktur, w kwestiach dotyczących życia i działalności Wspólnoty. Czytamy bowiem: „Bądźcie posłuszni waszym przełożonym i bądźcie im ulegli, ponieważ oni czuwają nad duszami waszymi i muszą zdać sprawę z tego. Niech to czynią z radością, a nie ze smutkiem, bo to nie byłoby dla was korzystne” (Hbr 13,17).

IV. ZARZĄDZANIE WSPÓLNOTĄ

RADA WSPÓLNOTY [LIDERZY]

  1. Rada Wspólnoty „Nowe Jeruzalem” składa się z 4 członków (2 kobiety i 2 mężczyzn), wybranych przez członków Kolegium Odpowiedzialnych – na drodze bezpośrednich wyborów, większością 2/3 głosów, w obecności co najmniej 3/4 członków uprawnionych do głosowania – z grona Kolegium Odpowiedzialnych.

  2. Kadencja Rady trwa 3 lata.

  3. Odwołanie lidera, przed upływem kadencji następuje decyzją Rady Wspólnoty (wyłączając osobę, której sprawa dotyczy), na wniosek Pasterza lub członka Rady i wymaga akceptacji Pasterza.

  4. W przypadku niemożności wypełniania obowiązków przez lidera w okresie dłuższym niż 3 miesiące lub rezygnacji lidera ze swojej funkcji Rada Wspólnoty, w sposób możliwie najszybszy, zobowiązana jest przeprowadzić wybory uzupełniające, na zasadach określonych powyżej (patrz pkt. 33, 37, 39).

GŁÓWNY LIDER [MODERATOR]

  1. Głównego Lidera [Moderatora], którym będzie mężczyzna, wyłania Rada Wspólnoty spośród siebie.

  2. Główny Lider może piastować swoją funkcję maksymalnie przez pełne dwie następujące po sobie kadencje, po czym musi złożyć swój urząd – bez względu na wyniki kolejnych wyborów – przynajmniej na okres 1 kadencji. W tym czasie może być co najwyżej członkiem Rady.

  3. Objęcie urzędu przez Głównego Lidera musi poprzedzić zatwierdzenie jego kandydatury przez przedstawiciela kompetentnej władzy kościelnej (w tym wypadku Pasterza Wspólnoty „Nowe Jeruzalem”). Por. KPK kan. 216 i 324.

KOLEGIUM ODPOWIEDZIALNYCH

  1. Kolegium Odpowiedzialnych stanowi grupę osób, które w bardziej radykalny sposób zdecydowały się odpowiedzieć na Boże powołanie do uczestniczenia w życiu Wspólnoty poprzez pełniejsze zaangażowanie, większą dyspozycyjność, przodowanie w gorliwości, dobry przykład wobec młodszych w wierze braci i sióstr, głębszą solidarność wspólnotową oraz szczególną wierność wobec Kościoła.

  2. W skład Kolegium Odpowiedzialnych wchodzą:

  • wszyscy członkowie Rady Wspólnoty [liderów]

  • wszyscy animatorzy i diakoni

  • starsi” tj. osoby o większej dojrzałości i doświadczeniu, wytypowane spośród zwykłych członków Wspólnoty o minimum 4-letnim stażu członkostwa we Wspólnocie.

  1. Co trzy lata, w roku wyborów Rady Wspólnoty, ustępujące Kolegium Odpowiedzialnych wyłoni skład nowego. Głosowanie będzie tajne, zwykłą większością głosów, przy wymaganym kworum 3/4 uprawnionych do głosowania, na kandydatów z listy sporządzonej przez 3-osobową Komisję Wyborczą powołaną przez Radę Wspólnoty.

ANIMATORZY I DIAKONI

  1. Animatorów i diakonów mianuje Rada Wspólnoty spośród stałych członków Wspólnoty.

PASTERZ WSPÓLNOTY

  1. Pasterz Wspólnoty – którym jest prezbiter – uczestniczy w życiu Wspólnoty szczególnie poprzez sprawowanie sakramentów św., stymulowanie: formacji teologicznej, biblijnej i duchowej, ewangelizacji oraz troskę o wierność Kościołowi – zgodnie z charyzmatem Wspólnoty.

  2. Pasterz Wspólnoty uczestniczy w obradach Kolegium Odpowiedzialnych Wspólnoty i wraz z Radą przewodzi Wspólnocie.

  3. Wszystkie istotne decyzje Rady Wspólnoty, dotyczące prowadzenia Wspólnoty, jej formacji duchowej i podejmowanych przez Wspólnotę przedsięwzięć, wymagają akceptacji Pasterza Wspólnoty.

  4. Wszystkie przedsięwzięcia dotyczące Wspólnoty, których inicjatorem jest Pasterz Wspólnoty, wymagają akceptacji Rady Wspólnoty.

  5. Z chwilą odejścia aktualnego Pasterza, Rada Wspólnoty zwróci się do Zarządu Polskiej Prowincji Augustianów o mianowanie nowego. Jeżeli Polska Prowincja Augustianów nie wyznaczy Pasterza, Rada Wspólnoty poprosi o to ordynariusza miejsca lub inne zgromadzenie zakonne. Każdy nowy Pasterz zobowiązuje się do honorowania Przymierza Wspólnoty.

V. WYBORY NOWEJ RADY WSPÓLNOTY

PRZYGOTOWANIE NOWYCH WYBORÓW

  1. Na 1 miesiąc przed upływem kadencji, ustępująca Rada Wspólnoty ma obowiązek przygotować nowe Wybory oraz sporządzić dokument podsumowujący okres swojego urzędowania tj.:

  • dokonania

  • błędy i porażki

  • dzieła wymagające kontynuacji

  • stan finansów Wspólnoty

  • najbliższe potrzeby i inicjatywy

  • duchowy kierunek w jakim zmierza Wspólnota

  1. W skład czynności przygotowujących Wybory nowej Rady Wspólnoty „Nowe Jeruzalem” wchodzi:

  • podsumowanie upływającej kadencji

  • przypomnienie najistotniejszych wskazań dotyczących cech, członka Rady Wspólnoty [lidera]

  • wyznaczenie terminu Konsultacji (spotkań dotyczących wyjaśnienia wszelkich niejasności i odpowiedzi na pytania związane z nadchodzącymi Wyborami)

  • wyznaczenie terminu Wyborów

  1. Wybory są tajne i przeprowadza je Komisja Wyborcza.

  2. Ustępująca Rada Wspólnoty ma obowiązek wprowadzenia nowej Rady w zakres jej odpowiedzialności.

  3. W przypadku, jeżeli żaden z wybranych na stanowisko Głównego Lidera [Moderatora] mężczyzn, nie uzyskałby akceptacji Pasterza Wspólnoty, ustępująca Rada zobowiązana jest niezwłocznie przeprowadzić drugą turę Wyborów, której wynik będzie ostateczny.

VI. ADMINISTRACJA I DOBRA TRWAŁE

  1. Wspólnota „Nowe Jeruzalem” zarządza swymi dobrami socjalnymi zgodnie z celami ujętymi w Przymierzu, wg KPK kan. 325.

  2. Każdy zachowuje własność i zarząd nad swoimi dobrami osobistymi.

  3. W przypadku rozwiązania Wspólnoty, dobra i zasoby pozostałe po niej, zostaną przydzielone przez Radę Wspólnoty stowarzyszeniu kanonicznemu (kongregacji, zakonowi lub instytutowi), o analogicznym celu apostolskim.

 VII. ZMIANA TREŚCI PRZYMIERZA

  1. Treść Przymierza Wspólnoty „Nowe Jeruzalem” nie może być zmieniona inaczej, jak tylko przy frekwencji 4/5 składu Kolegium Odpowiedzialnych zebranych razem i większością 2/3 głosów, za zgodą Pasterza.

Na cóż, powiedzcie, pozbawiać się tego, za czym dusze wasze tak bardzo tęsknią?” (Syr 51,24). Także i my, pytamy za mędrcem Syrachem każdego wierzącego, dlaczego miałby ograbiać samego siebie z błogosławieństwa płynącego z życia we wspólnocie? Niech słowa Psalmisty będą ostateczną zachętą dla każdego, kto weźmie do ręki te kartki:

0to jak dobrze i jak miło.

kiedy bracia mieszkają razem;

jest to jak wyborny olejek na głowie,

który spływa na brodę,

brodę Aarona,

który spływa na brzeg jego szaty

Jak rosa Hermonu,

która spada na górę Syjon:

bo tam udziela Pan błogosławieństwa,

życia na wieki”

Ps 133

Alfabetyczny wykaz skrótów:

DA – Sobór Watykański II, dekret o apostolstwie świeckich, Apostolicam actuositatem.

KDK – Sobór Watykański II, konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym, Gaudium et spes.

KK – Sobór Watykański II, konstytucja dogmatyczna o Kościele, Lumen gentium.

RA – Św. Augustyn, Reguła.

Terminy rekolekcji 2017

Zbliżające się wydarzenia we Wspólnocie

    22 Lipiec 2017

Tagi